Special: Diana Damrau

Groots in Meuberbeer

Door Benjamin Rous

Stersopraan Diana Damrau zet de componist Giacomo Meyerbeer weer helemaal op de kaart met Grand Opera , een overdonderende cd die duidelijk getuigt van de veelzijdigheid van componist én sopraan.

Giacomo Meyerbeer was een van de succesvolste componisten van de negentiende eeuw. Zijn naam stond synoniem voor de Franse grand opéra . Meyerbeer gaf het Parijse publiek alles wat het operahart begeerde: meeslepende historische drama’s in grootse decors, uitgebreide balletten en spectaculaire zang. Zijn muzikale invloed is duidelijk hoorbaar in de opera’s van Verdi en Wagner, hoewel die laatste ook een kwalijke rol in de latere negatieve waardering voor Meyerbeer heeft gespeeld. Wagner was aanvankelijk zeer onder de indruk geweest en stuurde Meyerbeer brieven waarin hij een verbazingwekkend kruiperige toon aanneemt. Rond het midden van de negentiende eeuw keerde Wagner zich echter tegen de componist in giftige en ronduit antisemitische polemieken, zijn opera’s afdoend als behaagziek en oppervlakkig effectbejag.

Opvoeringen van Meyerbeers opera’s werden in de loop van de late negentiende en de twintigste eeuw steeds zeldzamer. De laatste jaren is sprake van een voorzichtige herwaardering, en de nieuwste cd van Diana Damrau, gewijd aan de componist, zal daaraan ongetwijfeld nog een flinke duw geven. Damrau laat duidelijk horen hoe onterecht die veronachtzaming van Meyerbeer is. Zij koestert als sinds haar studententijd een liefde voor de componist, gefascineerd door ‘zijn rijkgeschakeerde compositie voor de stem, zijn orkestrale kleuren, zijn theaterinstinct, de krachtige en gevarieerde manier waarop hij emotie uitdrukt, zijn fantastische melodieën en, last but not least , zijn vermogen om precies de juiste ‘nationale stijl’ te vangen’.

En na beluisteren van de aria’s op de cd kun je niet anders dan Damrau gelijk geven. Prachtig hoe in bijvoorbeeld Nun in die Dämm’rung Stille uit Alimek, oder die beiden Kalifen de echo’s van Weber hoorbaar zijn, en hoe het Italiaanse belcanto doorklinkt in D’una madre disperata’ uit Il crociato in Egitto . En het moet gezegd: Meyerbeer en Damrau vormen een droomhuwelijk. Ze weet de verschillende kanten van Meyerbeers muziek moeiteloos te vangen, en is net zo thuis in diens Duitse, Italiaanse als Franse muziek. Ze weet een bekendere aria als Ombre légère , het ‘schaduwlied’ van Dinorah, volkomen nieuw en fris te laten klinken, vol subtiele details. En de manier waarop Damrau én Meyerbeer de passie weten op te bouwen in de verschillende coupletten van Robert, toi que j’aime uit Robert le diable is ronduit magistraal.

Getuige deze cd is Damrau op dit moment op de absolute top van haar kunnen. Het lijkt wel of haar stem de afgelopen jaren alleen maar mooier, warmer en gelaagder is geworden. Ze is technisch superieur in de vele coloratuurpassages, maar het knappe is dat ze die ook nog eens plausibel dramatisch kan laten klinken en niet louter brengt als spectaculaire versiering. Wie Damrau live in eigen land wil ervaren: op 14 september zal zij tijdens de RCO Opening Night in het Concertgebouw aria’s van Mozart zingen. Wie haar in Meyerbeer wil horen zal moeten uitwijken naar Parijs, waar ze op 3 oktober in de Philharmonie verschillende aria’s van de cd ten gehore zal brengen.

29a.jpg

Bestel nu

DIANA DAMRAU RCO OPENING NIGHT 14 SEPTEMBER CONCERTGEBOUW, AMSTERDAM

WWW.CONCERTGEBOUWORKEST.NL